"hayaldi gerçek oldu " değil, "hayal bile edemediğiniz şeyler gerçek oldu"... "insanın maddeye tapması" mesela.. ben bu kadarını hayal edemezdim..

eğitim nefsi terbiye ve ödüllendirme temelinde olmalıyken, bu toplumda her şey nefsi şımarıklaştırıp sonra da cezalandırma üzerine kurulu

hoşgörülü insanın hoşgörmesi gereken şeylerden birinin, diğerlerinin hoşgörüsüzlüğü olması ne zorlayıcı ve ne komik

hepimiz sürekli mağdursak, mağdur eden kim hakikaten anlayamadım .. 
belki hepsi bizizdir.

sonra da sistem yöneticileri ve koruyucuları insanları birbirine düşman eden, yozlaştıran, dejenere eden, uyuşturan, vicdanını yok eden tv programlarını değil; insanlığı öğreten, düşündüren, sorgulatan, maneviyatı büyüten, derinleştiren, birlik, bütünlük, sevgi ve barışı arayan edebiyatı, müziği, sanatı sansürler.

bir toplumun ruh sağlığı hakkında tv izleme alışkanlıkları fikir verici olabilir...örneğin 'eğlence anlayışı'... insanların birbirine bağırdığı çağırdığı; küfrettiği, hatta fiziksel olarak saldırdığı programlar... insanların sinir krizi geçirdiği, kendini kaybettiği maçlar... insanların sağa sola ateş edip birbirini kurşunladığı diziler... bu. toplumumuz ziyadesiyle böyle eğleniyor.

kadınları aşağılayan tv programlarına güle oynaya gönüllü katılan, izleyen, destekleyen kadınlar olduğu sürece, 'kadın hakları' konusundaki adımlar hız ve ciddiyet kazanamayacak. bir kişi, cinsiyet ya da toplum saygınlığını ancak kendine saygı duyarak edinebilir, bunu başkasından bekleyemez.

samimi kusurlululuğu, sahte mükemmelliğe tercih ederim.kusurluluk insan olmaktır.

berrak sularda yüzerken, çamurlu sular için yapabileceğin iki şey var; berraklığı yaymak için berrak düşünüp öyle davranmak ya da çamur düşünce ve davranışlarla nihayetinde çamur olmak.

Bir şeyden şüphe etmeden, merak etmeden, araştırmadan yüzde yüz biat etmek ne ise reddetmek de odur; zorluklara rağmen daima gerçeğin peşinde olmaktır aslolan.

insanlar kendilerindeki güzelliği, değeri görseler; diğerlerinin farklılıklarını da güzel ve değerli görürler. ne mutlu ki her şey farklı! her şey kendine özel!

Başkasını kötüleyerek iyi olamayız. İyi bakarak, iyi durarak, iyi 'ol'larak iyi oluruz. Kötüleme bir hastalık...Önce iyileşiriz, sonra iyi oluruz.